El Nido Corong Corong

Als je weet dat je ergens langer bent, ga je anders om je heen kijken. Het nieuwe is er een beetje af en je merkt plotseling allerlei kleine dingen op. Zo valt het ons na een paar dagen El Nido op dat de tricycle-chauffeurs hier eigenlijk maar 3 dingen doen.

  1. ’s Ochtends vragen ze of ze je naar Nacpan beach mogen brengen. Je bent een hele dag met ze op pad en je ziet een schitterend ‘tweeling-strand’.
  2. ’s Middags liggen de chauffeurs die daar niet heen gaan een paar uur te slapen op hun eigen passagiersbankje.
  3. Daarna vragen ze voortdurend of je naar Las Cabanas wilt.

We hebben wegens de prikken van Per alle tijd  om ons daar verder in te verdiepen, dus we gaan op dit voorstel in. We zijn benieuwd. Las Cabanas blijkt een klein resort aan een ander schitterend strand te zijn. In El Nido Corong Corong, op zo’n kwartier tuffen vanaf El Nido Town. Het strand bij El Nido Town is al tropisch relaxed, maar dit is Bounty, Fa en Bob Marley bij elkaar. Mét palmbomen, zonder reggaebar.

Las Cabanas (dat officieel trouwens op Marimegmeg beach ligt) ligt nogal boven ons budget en sommige buurresorts zien er ook wat prijzig uit, maar tijdens de rit terug naar het dorp beloven we onszelf dat we zeer binnenkort gaan verhuizen naar dit deel van El Nido. Als we door de prikken dan niet kunnen doorreizen door naar Coron, een plaats 8 uur verder naar het noorden van Palawan, klinkt Corong Corong als een passend alternatief. Renate gaat samen met Ike eerst toch nog een keer snorkelen op Bukal en kijken of ze de happende hond nog ergens ziet lopen. De dag daarna gaat ze met Per onze strandhut in Corong Corong regelen.

De keuze valt op Telesfora. Een klein resortje vrijwel direct aan het strand met heel veel niets. Soms zelfs geen elektriciteit en meestal geen (fatsoenlijke) internetverbinding. Als er later dringend wat Nederlands web-werk opgeknapt moet worden, is dat niet heel handig, maar aan het einde van de dag maakt de zonsondergang alles weer goed. En het lekkere eten bij Telesfora zelf en vooral bij de buren, Greenviews Resort en Islandfront Cottages. De laatstgenoemde is overigens half overgenomen door een TV-crew die ergens in de buurt een Spaanse versie van Expeditie Robinson aan het opnemen is. Het opname-planbord, allerlei onsympathieke waarschuwingsbordjes (‘THIS AREA IS FOR TV-CREW ONLY!’) en gestresst bellende productiemensen passen niet echt bij deze tropische Villa Kakelbont. We zijn blij dat ze volgeboekt waren.

Onze Duitse buurman is trouwens niet zo blij. Zijn bagage komt pas een paar dagen na hem aan, 7 Filipina’s in het hutje naast hem gaan rond een uur of 4 ’s nachts een gezellig karaoke-spelletje doen en als hij in de buurt gaat snorkelen komt hij zwaar teleurgesteld terug. Alles ist kaput! Een paar dagen later heeft hij zijn eigen rode zwembroek weer en loopt hij wat minder te knorren. Hij blijkt een leuke en bereisde kerel. Hij lacht zich net als wij de tranen over de wangen als iemand in het ondiepe water zijn eigen koprollen met een  – daar is-ie weer – selfie-stick gaat filmen. Hij heeft leuke en nuttige tips voor Myanmar, waar we volgens hem absoluut naar toe moeten. En over het snorkelen ontwikkelen we de zogenaamde El Nido Marine Life Theory..

In het kort komt het hier op neer: vrijwel iedereen in El Nido, behalve natuurlijk de tricycle-chauffeurs, biedt boottochtjes aan. Een bangka brengt je een dag lang naar verschillende eilandjes, lagunes en snorkelplekken. Lunch mee, zonnebrand mee. Boeken is supersimpel en kan overal. Om de zoveel meter zie je de bekende spandoeken, er zijn echt tientallen opties. En dan, als je op de kleine dingen gaat letten, blijkt dat er eigenlijk maar een paar verschillende tours zijn.. 4 verschillende, om precies te zijn. De ene noemt ze tour A, B, C en D, de andere tour 1, 2, 3 en 4, maar het zijn allemaal dezelfde tochtjes. De Island Hopping Routes staan zelfs op Google Maps aangegeven, terwijl deze routes prijstechnisch echt niet onder openbaar vervoer vallen.

Onze Nederlands-Duitse El Nido Marine Life Theory gaat ervan uit dat dit met opzet is. Misschien zelfs wel door de overheid geregeld. Het doel: de omgeving beschermen. Het klinkt misschien gek, maar eigenlijk ‘offer’ je een paar plekken aan de toeristen. Daarmee zorg je dat alle andere plekken ongerept en ongestoord blijven. Als de tours mooi genoeg zijn, heeft niemand het door. Wij gaan ook keihard voor de bijl als we tour D doen. Schitterende blauwe lagunes die je zelf ontdekt als je door verborgen rotsspleten kruipt. Een heerlijke lunch van een barbecue die stiekem al in die lagune blijkt te staan. Snorkelen met clownvisjes! En inderdaad wat schade aan koraal en omgeving. Maar als onze theorie er voor zorgt dat het verderop nog allemaal ‘ganz unberührt’ is, zou je dat natuurlijk voor lief kunnen nemen..

PS: De onderwater-foto van Per hieronder hebben we met onze water- en stootbestendige fotocamera gemaakt. Topding. En de foto van de Filipijnen op de homepage is er eentje van de zonsondergang bij Telesfora.

terug naar de homepage