De kleine kamertjes van Hongkong

Voor vertrek was ons plan om te beginnen met een korte strandvakantie. Dat is in El Nido prima gelukt, dus er kan echt gereisd gaan worden. Eerst met CEBU Air Pacific terug naar Manila, daar op het vliegveld de laatste peso’s opmaken en dan direct door naar Hongkong. Het New York van Azië, het London van het verre Oosten. Of in ieder geval iets met Engelsen en Chinezen. En – zo is ons beloofd – alles goed en punctueel geregeld, meer aandacht voor kunst en cultuur dan op de Filipijnen en dure auto’s. Met dure mensen die naar dure restaurants rijden om dure wijn te drinken. Dus wij zijn benieuwd hoe lang het duurt voor ons budget op is, maar we willen Hongkong absoluut meemaken.

Hongkong is trouwens ook een hele handige poort naar ‘mainland’ China. Veel mensen starten hier omdat je er nog snel een hoop kunt regelen. Een Hongkong/Chinees SIM-kaartje bijvoorbeeld, waarmee je straks misschien wat minder last hebt van de Great Firewall of China (hoeveel daar nog wat trucjes voor zijn, die we in een aparte post met ‘praktische info’ graag met je delen), treinkaartjes naar China en zelfs je visum voor China. Al hebben wij dat al in Nederland geregeld, met hulp van Visum China in Den Haag. Of eigenlijk heb ik eerst zelf met een flinke stapel paspoorten, formulieren en hotelbookingen voor de balie in Den Haag gestaan, maar het enige wat ik te horen kreeg was “I need plaintickets..”. Die heb ik niet. Want we gaan per trein China in en per bus China uit. Maar dat maakte niets uit. “I still need plaintickets..” Gelukkig maakte het voor Visum China ook niet uit. Ze vroegen ons de stapel papier nog wat flinker te maken met een duidelijke omschrijving van de reis en een hotelboeking in Laos en regelden vervolgens zonder problemen onze visa.

Maar goed; Hongkong. We landen op een groot schoon vliegveld. Achter een grote infobalie zit een vriendelijke dame die ons in keurig bedeesd Engels treinkaartjes voor de Airport Express naar het centrum verkoopt. De trein is heerlijk koel en iedere stoel heeft een eigen luidsprekertje. Zoals beloofd komen we na 23 minuten aan op Kowloon station waar iedere 8 minuten een gratis shuttlebus naar de buurt van ons hostel vertrekt. Punctueel, keurig en goed verzorgd. We lopen een klein stukje met onze rugzakken en zien al snel ergens een bord met Nathan House er op. Dat hebben we geboekt! Een Chinees bij de lift beneden snapt ons niet helemaal, maar denkt dat we naar de vierde etage moeten. Dat denken wij ook, er staat namelijk 4F bij het adres. Boven staat een Chinese dame achter een redelijk gammele balie van een hostelachtig iets. Met een andere naam. Ze snapt ons ook niet helemaal, maar kan wel HEEL HARD PRATEN! Ze roept een jongedame bij zich, die het papiertje met onze boeking bekijkt en  ons een ranzige gang in stuurt. We kloppen aan bij dichte deur waar iets op staat dat op 4F lijkt, maar daar zit echt geen leven achter. Zo ruikt het trouwens ook een beetje. Het is inmiddels wel een uur of 21.00 ’s avonds en we willen graag de spullen op een kamer neerleggen en nog even wat eten. Dan maar boeken bij deze schreeuwlelijk? De kamer die zij ons laat zien is viezig en duurder dan wat we eigenlijk geboekt hadden… Nou vooruit dan maar. Tassen dumpen en snel wat eten.

Even iets eten is ook even schakelen. We zien veel dingen waarvan onduidelijk is wat het precies is of fastfood waar we eigenlijk geen zin in hebben. Uiteindelijk  – herkenning! – zien we ergens grote glazen Hoegaarden op tafeltjes op het trottoir. Daar gaan we zitten. Die tafeltjes zijn vol, dus we belanden op een bovenverdieping zonder ramen. En een menukaart met allerlei soorten spiesjes. Lekker.

Rond een uur of 23:00 lopen we een andere route terug naar ons nieuwe ‘onderkomen’. Zien we gewoon een ander bord met Nathan House er op! En 4F! En een klein detail wat dat andere adres niet had. Hier staat namelijk HK Nathan House. HK: 2 letters extra. Net als op de boeking. Toch even kijken… Boven wacht een dame die net iets vriendelijker is dan die andere en gelukkig niet zo hard praat. Ze is wat geïrriteerd omdat we haar lang hebben laten wachten, maar opgelucht dat we er toch nog zijn. Wat?! Jullie zitten al ergens anders?! Dat is niet de bedoeling! Heel even heeft ze het over annuleringskosten, maar als we haar goed Engels sprekende baas per telefoon alles hebben uitgelegd en de kamer hebben gezien die niet heel veel groter, maar wel veel frisser en schoner is, is ze vooral lief en bezorgd. We beloven onze spullen te gaan halen en direct terug te komen. We proberen bij dame 1 nog ons geld terug te krijgen, maar dat zorgt alleen maar voor harder geschreeuw. Doei!

We zijn in Hongkong en we snappen inmiddels dat we hier zwaar over ons voorgenomen budget heen zullen gaan. En dat hier van alles te beleven is. En  – als je een beetje oplet – dat alles hier prima geregeld is. Kom maar op!

terug naar de homepage