Na ons avontuur in Nong Kiao zijn we via onze favoriete stad van Laos, Luang Prabang, doorgestoken naar Vang Vieng. Hoewel de waarschuwingen duidelijk waren, namen wij ze met een korreltje zout. Dat wagenziek zou toch wel meevallen? Terwijl wij ons gedurende 5 uur slingerweg aan het concentreren waren op andere dingen dan onze maag, klapte Ike het er na 3,5 uur gewoon onaangekondigd uit. Renate zat volledig onder, maar noemde het tegen de chauffeur een “small problem”. We zijn duidelijk een team geworden: Per bleef rustig in de minivan, Renate maakte zich in de berm schoon en trok het T-shirt aan dat ik inmiddels uitgetrokken had. 5 minuten daarna waren we weer ‘en route’ en lag Ike rustig te slapen. Maar die waarschuwingen over wagenziekte kloppen dus..

Vang Vieng is andere koek dan Luang Prabang. David schreef na ons afscheid over party-island Koh Samui op een manier die we langzaam beginnen te begrijpen. Geluidsnormen, en eigenlijk ook een hoop andere normen, zijn in Vang Vieng soms moeilijk te vinden. Gelukkkig is het Thavisouk Resort een heerlijk (en betaalbaar) plekje net buiten het centrum. Iets minder backpackers is hier een voordeel. Wat die dan zoal doen? Drinken vooral.. Zet de sluizen van de Oudegracht maar open, want tubing is the next big thing (met toepasselijke link, ik kon het niet laten). Zittend in een binnenband van een tractor laat je je de rivier af glijden, terwijl de alcohol rijkelijk vloeit. We hebben zelf nog niet in een band gezeten, maar wel de gevolgen gezien. Sommige Engelse dames in bikini blijken ’s avonds niet meer recht door het dorp te kunnen lopen..

Andere highlights van Vang Vieng zijn de vele grotten in de omgeving. Gisteren hebben we op de fiets een poging gedaan om Tham Phu Kham te bezoeken. Tienduizenden kips armer en 2 same-same-but-different grotten rijker, hadden we de bewuste cave nog steeds niet gezien. Ik moest eerlijk gezegd even schakelen, omdat gisteren ook een enigszins doelloze dag was, maar uiteindelijk maakte het vinden van de grot veel goed. Jammer dat de klim van 200 meter en de tocht in de grot iets te heftig was voor de kids, maar Per heeft wel heerlijk gezwommen in de Blue Lagoon aan de voet van de klim. En Ike? Die is eigenlijk altijd heel tevreden. De terugtocht was erg fotogeniek. De camera had ik sowieso paraat om alle borden over de verschillende grotten te fotograferen. De volledige serie ziet u na onze terugkomst!

Vandaag alcoholvrij (?) tubing en dan naar Vientiane. We houden jullie op de hoogte..

Update: Het bovenstaande heeft misschien een wat laatdunkende toon over backpackers, drinken en tubing, maar da’s niet terecht. We hebben het inmiddels beleefd en het is echt heel grappig. Ouwemanne en Nieuwe Vrienden verenigt u: dit is vermaak van de bovenste plank. Compleet met mojito’s drinken voor arme kinderen, metershoge glijbanen, swings en trapezes langs de rivier en 100 barren op de eerste 500 meter. Wij waren waarschijnlijk de enigen die het (koud!) helemaal tot het dorp terug gered hebben. Met achterlating van een paar slippers maat 45. Per vond dat laatste eigenlijk het grappigst..