We zijn nu zo’n 10 weken op pad. In vergelijking met sommigen die we spreken is dat een soort speelkwartier. Mensen dolen maanden in Azië rond, vooral als ze halverwege de 20 zijn en diepwatervrees hebben voor het werkende leven. Maar soms voelt het als een lifetime, als we mensen halverwege de 50 spreken die een gesprek aanknopen omdat Per en Ike hen doet denken aan de kleinkinderen. Die zijn er 3 weken tussenuit. Het effect dat deze lange reis op ons heeft, is dat we zo tegen het einde eigenlijk weer toe zijn aan vakantie. Dat klinkt erger dan het is, we hebben alleen onze plannen in Mui Ne een beetje omgegooid.

(more…)