Ik bedacht me ineens dat het begin januari ook de tijd is van de jaarlijstjes en de terugblikken. Jullie hebben waarschijnlijk alle hoogtepunten van de Olympische Spelen, terugblik op de Amerikaanse verkiezingen en de herhalingen van de laatste 10 Elfstedentochten al voor jullie kiezen gehad. Het enige jaarlijstje waar ik mijn bijdrage aan heb kunnen leveren is dat van een groepje muziekliefhebbers dat bandjes kent waarvan je het bestaan niet eens vermoedde. Deden we namelijk al half november. Koploper Elbow uit dat lijstje komt hier trouwens ook regelmatig uit de iPod, maar nog niet zo vaak als de soundtrack van Cars. Ik merk dat ik sowieso weinig muziek luister. Zal wel eens soort van totale reset zijn.. Mocht je een nummer uit m’n iPod willen aanraden, feel free.
Maar goed, om toch een lijstje bij te dragen aan de samenvattingen, hoogtepunten en compilaties waar alles zo lekker hapklaar en overzichtelijk van wordt: de Top 5 van Luang Prabang.
1. Frankrijk. Hoewel ze vast geen lieverdjes zijn geweest in Laos, hebben ze wel gezorgd voor rode wijn, baguettes en mooie gebouwen. Ons Xieng Mouane Guesthouse is statig en heeft luiken, houten vloeren en een binnentuin. De kids slapen in de kamer ensuite van onze kamer, ik bedoel maar.
2. Unesco. De vermelding van Luang Prabang op de werelderfgoedlijst heeft, samen met de relatief recente ontwikkeling van toerisme, harde muziek, overvloedige aantallen auto’s en neon buiten gehouden. Sterker nog: alle restaurants en guesthouses worden aangeduid in de zelfde huisstijl: een authentiek houten bord met gouden letters
3. Bakkers. De baguettes noemde ik al, dus croissants zijn dan niet ver weg. Maar ze doen hier ook nog eens aan heerlijke cakejes. Mangocake, Lemoncake, Applecake, Bananacake, Chocolatecake, Carrotcake, Everycake!
4. Rust. Klinkt ouderwets en vermoeid misschien, maar het is hier heerlijk rustig. Bij veel tempels lopen meer monniken dan toeristen, de avondklok gaat om 23.30 in (schijnt, wij liggen dan al te slapen) en alles is heeeeeel eeerrrrg relaxtzzzzzzzzzzzz…….. Ook rustig: er hangen hier 4 mobiele netwerken in de lucht, maar KPN heeft nog nooit van ze gehoord. Ik kan dus niet bellen.
5. Streetart. De overeenkomst werd pas tastbaar toen ik in een atelier sjablonen zag hangen van grafisch werk dat we ook overal op de tempelmuren tegen komen. De kunstenaar heeft nota bene bij onze overbuurman Wat Xieng Muan als monnik zijn kennis opgedaan. Deze Wat (=tempel) is speciaal bedoeld om jonge monniken de kunst van de muurschilderingen en het maken van Buddha-beelden bij te brengen. Alle tempels zijn overigens echt schitterend. (zie ook no. 2)
PS: Bovenstaande lijst is volledig subjectief, bij heerlijke zonneschijn en in de waan van het moment tot stand gekomen. Er kunnen dus geen rechten aan worden ontleend. ;-)
Hoe hoog de temperatuur was toen we Saigon verlieten, weten jullie inmiddels, maar is Saigon verder ook nog een beetje hot? Wat ons betreft wel.. De vorige grote stad, Hanoi, was al weer een tijdje geleden en bovendien koud en leeg, dus we waren benieuwd. De busrit vanuit Mui Ne duurde wat langer dan aangekondigd, maar gelukkig hadden wij de tijd. Andere Nederlanders kregen het er wel een beetje warm van omdat ze een vlucht moesten halen. We hopen voor ze dat de taxi wat sneller ging. De aankomst was ouderwets: een restaurant zoeken waar men zich niet te veel zou storen aan onze berg tassen, lekker eten en daarna splitsen. Terwijl ik met charming Ike (en een biertje) bleef zitten, gingen Renate en Per op pad.
