Kerst in Thailand is snel voorbij. Omdat Thai zelf het eigenlijk alleen vieren voor de toeristen in de buurt en omdat er nog veel meer te doen is. Wel hebben we het idee van de copieuze kerstbrunch in ere gehouden. Op 2e kerstdag ben ik met Kirstin en David het platteland op getrokken voor een kookcursus. 6 gangen lunch, hier opeten of meenemen? Voor we op het schitterende landgoed met eigen moestuin en kruidentuin aankwamen, deden we eerst boodschappen op de lokale markt. Geen stinkende kramen die je bij voorbaat de eetlust ontnemen, maar allemaal erg vers, schoon en kleurrijk. Boqueria eat your heart out. Of we wat geleerd hebben? Laten we zeggen dat Tom Ka Kai, papaya-salade (bij David met 6 pepers!) en springrolls wat minder geheimen voor ons hebben. Het typisch Thaise toetje “bananen in kokosmelk” blijft wat ons betreft altijd een mysterie. Die lucht!

Tijdens onze cursus was Renate met Ike en Per op stap. Mocht je na onze terugkomst twijfelen aan Per’s verhaal dat hij een giraffe heeft gezien in Thailand; het klopt. De Chiang Mai Zoo heeft van alles in huis: een pandabeer, aquarium met haaien en inderdaad giraffes. Dat ik met David en Kirstin tijdens een potje pool in een kroeg een olifant voorbij zag komen, gelooft Per op zijn beurt nog steeds niet.

Vanaf het dakterras van Awana House hebben we iedere avond zicht op een verlichte tempel in de bergen en op 27 december was het tijd om er dan ook maar eens heen te gaan. De rit naar Doi Suthep was lang genoeg om ons bijna allemaal misselijk te maken, maar de bestemming maakte veel goed. Hoewel ook erg druk, geeft Doi Suthep een beter beeld van een tempel in bedrijf dan bijvoorbeeld Wat Po in Bangkok. Veel buddhisten voeren rituelen uit; overal wierook, geluid van de vele klokken, rondjes om de tempel plus het onvermijdelijke toekomst voorspellen. En het uitzicht over Chiang Mai is schitterend.

Nog net op tijd voor het kerstontbijt van de Nederlandse 2e kerstdag: we wensen jullie allemaal een hele fijne kerst en denken veel aan jullie allemaal! Dikke kus uit Chiang Mai van Renate, Luuk, David, Kirstin, Per en Ike.

Chiang Mai is leuk! Hoewel het niet gelijk zichtbaar is aan bijvoorbeeld hoge wolkenkrabbers, wonen er zo’n 3 miljoen mensen en toch is de sfeer relaxt. Dat het na Bangkok de 2e stad van Thailand is, merk je op de een of andere manier ook aan de mensen. Hoewel absoluut geen belediging voor andere plekken, komt de stad wat intelligenter over. Veel mensen spreken goed Engels en kunst, healthfood en eco-tourisme zijn heel gewoon en vaak stijlvol uitgevoerd. Daar doorheen loopt de invloed van de hilltribes, met specifieke kleding en andere gelaatstrekken. Een mooie mix.

Gisteren zijn we naar het Elephant Conservation Center in Lampang geweest. Was ook een mooie mix, van ultiem vermaak voor de kids en leerzaam voor ons. In het Center staat in tegenstelling tot wat ze op andere olifantenplekken schijnen te doen, de olifant centraal. In de olifanten-show laten de mahouts (trainer/berijders) de oliftanten niet voetballen of andere circuskunstjes doen, maar laten ze zien hoe de olifanten werden gebruikt om hout te vervoeren etc. De tour die wij geboekt hadden, beperkte zich ook niet alleen tot de showelementen (rijden op olifanten, olifanten in bad) maar toonde ook het fabriekje waar de uitwerpselen van de olifanten werden verwerkt tot biogas, compost en papier. We namen ook een kijkje in het trainingscentrum voor mens en olifant, de begraafplaats en het ziekenhuis. Per heeft daar een hoop lol gehad met olifantje AI en haar moeder. AI staat trouwens voor Artificial Insemination. Het olifantje is nameljk de eerste kunstmatig verwerkte olifantenbaby in Thailand.

Gisteren zijn na een lange reis ook David en Kirstin aangekomen. Natuurlijk gelijk genieten van de Singha, thaifood en, vooral door Per, van het Nederlands praten. Dat het kerstavond was drong eigenlijk pas tot ons door toen Renate haar hoofd stootte tegen een brandschoon gewassen raam bij het terras. De Thaise ober met kerstmuts keek lachend om en riep “Merry Christmas!”

Sneller dan verwacht zijn we aangekomen in Chiang Mai. De eerste indruk van Hua Hin was niet verpletterend (of juist wel..) en hoewel we toch een paar erg leuke dagen hebben gehad, hebben we ons direct verdiept in het spoorboekje. En dat bleken meer mensen gedaan te hebben. Alleen dan waarschijnlijk al thuis met een kopje warme chocolademelk, want alle treinstoelen naar Chiang Mai waren de komende 3 dagen fully booked. Plan B was een combinatie van de Thaise Michael Schumacher die ons in z’n Volvo naar Bangkok knalde en de Easyjet-kloon AirAsia. Voor minder dan 170 euro met het hele gezin binnen een uur van Bangkok naar Chiang Mai.

In Chiang Mai is het wat koeler dan in het Zuiden, maar de fleeces zitten nog diep in de rugzak. Zullen we ze verpatsen aan de plaatselijke bevolking, die na zonsondergang naar de sjaals en mutsen grijpen? Nog maar even niet. Gezien de verwachte drukte rond de kerst (daar gaan we weer met onze voorinformatie), hadden we in Nederland al een aantal overnachtingen geboekt in Awana House. Het was even wennen, want het traliewerk voor de balkons van de overigens mooie ruime kamers gaf ons niet zo’n vrij gevoel. Waarschijnlijk zijn we gewend geraakt aan ruimte om ons heen én aan leuke terrasjes bij ons verblijf voor als de kids slapen. Maar we zitten wel erg centraal en er is genoeg vermaak. Als we het slaapritme van Per en Ike een beetje veranderen, komt het vast goed.

Nog even over Hua Hin: de rust in het stadje heeft er wel voor gezorgd dat we schitterende foto’s hebben kunnen maken. Bovendien bleek op monkey-mountain Khao Takiab andermaal dat Elvis leeft. In Thailand. Met Bart zag ik hem eerder in Bangkok, nu was het teken nog duidelijker. Nog een paar tips: The Moon Terrace heeft het begrepen als het om sfeervol visrestaurant gaat. Wij hadden flashbacks naar Bali. En ons 2e onderkomen, FuLay Guesthouse, is zeker een aanrader. Met dank aan Pauline en Dennis, die met zoons Daan en Sem dezelfde trip vanaf Koh Tao deden (wel ziek) en direct in Fulay belandden. Per vond het trouwens heerlijk om even een spelletje te doen met kids die Nederlands praatten.