Voor deze ene keer verlaten we even de chronologische volgorde van het verhaal. Eigenlijk is Saigon aan de beurt voor een scherpe analyse, maar eerst hebben we heet nieuws uit Bangkok. Letterlijk heet: want Ike kreeg zo’n 24 uur voor onze vlucht van Saigon naar Bangkok koorts. Die niet zakte. En omdat er in dit deel van de wereld toch wat andere gezondheidsrisico’s bestaan dan in ons (ver)koude(n) kikkerlandje, wilden we haar graag zo snel mogelijk laten controleren. Maar dan wel het liefste in Bangkok. Omdat we daar sowieso binnen zeer korte tijd naar toe zouden vliegen en omdat de ziekenhuizen daar heel goed aangeschreven staan. En mocht er inderdaad iets ernstigs aan de hand zijn, dan zijn we gelijk op de plek waarvandaan we terugvliegen naar huis.

(more…)

We zijn nu een paar dagen in Bangkok en verkennen langzaam de stad. Alhoewel, verkennen.. We maken nog even dankbaar gebruik van de parate kennis van de bezoekjes met BINK en pakken dus de boot op de Chao Praya en vervolgens de skytrain naar de winkelcentra waar de Bijenkorf jaloers op is. Terwijl die natuurlijk wel direct na  Sinterklaas (kan iemand Per even vertellen dat het geen zin meer heeft om “Zie ginds komt de stoomboot” te zingen) is omgebouwd tot een ultieme Oud Hollansche kerstbelevenis. En zelfs dan kan de Bijenkorf nog jaloers zijn! Terwijl het buiten zo’n 30 graden is, staat binnen de airco een tandje hoger en hebben ze de kerstversiering weer uit de kelder getrokken. Inclusief het Thailish (Thenglish?) gezongen “Aaaaaai dleaming o haaaaaaait kissmass”. Unreal..

Net als alle dingen die we meemaken, heeft het blijkbaar wel indruk gemaakt op Per. We merken steeds een halve dag later wat hij allemaal in zich heeft opgenomen, maar deze kwam vrij snel. Terug in het hotel haalde hij namelijk gelijk alle spullen van het balkon en liet ons plechtig beloven er niets meer neer te leggen. “Anders wordt het vies als het gaat regenen, of hagelen, of sneeuwen.” Terwijl wij juist onze vakantie gepland hadden met het Nederlandse klimaat in het achterhoofd..

PS: Zoals jullie gezien hebben, is het weblog al weer een beetje veranderd en zijn er foto’s toegevoegd. Dat gaat de komende tijd nog wel vaker gebeuren. Een goede reden om oude posts nog een keer te bekijken en terug te komen!

We zijn aangekomen in Bangkok. Na een fijne vlucht die in niets deed denken aan het eerste stukje landden we op het vliegveld met de hoogste naamsbekendheid van de laatste weken. Waar tot een aantal dagen geleden duizenden Thai in gele T-shirts hun punt wilden maken, kregen wij nu een soort VIP-treatment. Onze blonde kids bevorderden ons gelijk tot diplomaten en bespaarden ons de lange visum-rij. Zonder problemen de bagage en een taxi naar ons eerste hotel.

Het Navalai River Resort is een oase van luxe aan de Chao Praya rivier, die in een knap incentiveprogramma van bijvoorbeeld BINK niet zou misstaan. Aan deze opmerking zie je trouwens gelijk dat Nederland nog een beetje in ons hoofd hangt, maar dat zal de komende tijd vast verdwijnen. Net als wij schieten Ike en vooral Per nog een beetje heen en weer tussen rustig genietend en toch een beetje gestresst en vermoeid, maar het ziet er zeker goed uit. Morgen eerst maar eens een duik in het schitterend zwembad op het dak en dan de dag maar zien gebeuren. Zin in!