Poeh.. Het is wel effe wennen hoor. Je hoort de thuisblijvers toch altijd verzuchten dat er niets veranderd is tijdens je afwezigheid? Alles gaat z’n gangetje, iedereen in een sleur. Na 80 dagen kunnen we zeggen dat dat aardig klopt. Alleen waren wij zo lang weg dat we nu weer moeten wennen aan onze eigen sleur. En als je dan een mailtje krijgt dat een van de mooiste plekjes tijdens de reis, Ban Pako, te koop staat schieten je gedachten wel even een hele rare kant op. Maar goed, wat moet je met 22 hectare op een schitterende plek aan een Laotiaanse rivier? Altijd lekker weer enzo.. Vervelend. We gaan de sleur maar uitbreiden met 2 keer per week Thais eten en heel vaak foto’s kijken. Naast ons eigen setje van zo’n 4000 stuks hebben we nu ook de beelden van The Hoi An Lighthouse en van Mees, Per’s speelkameraad van de laatste week, binnen. Erg leuk!

Over wennen gesproken: voor Per is sleur niet aan de orde. Terwijl gewoon weer in Nederland zijn, met opa’s en oma’s, buurjongens Miles en Jelle en je eigen speelgoed al een flinke impact heeft, staan er een hoop nieuwe dingen op stapel. Omdat Per zondag 4 jaar wordt, gaat hij volgende week naar school. Deze week dus wennen op school en de BSO (voor lezers zonder kids: da’s geen motormerk, maar Buitenschoolse Opvang). Tel daar het verjaardagsfeestje en de kadootjes bij op en je begrijpt waarom hij zo nu en dan even doorbrandt. Reizen lijkt wel rustgevender! Hij was ook zo in z’n element in al die bussen, tuktuks, vliegtuigen, taxi’s en op papa’s schouders. Daar kan het aanraken door 100.000 mensen en het feit dat zijn groeiende Nederlandse woordenschat plotseling onbruikbaar was niets aan verpesten. Desgevraagd wil hij best nog een keer lang op reis, maar dan wel naar dezelfde locaties. Een compliment voor de organisatie.

Ik heb afgelopen week alle door Per gemaakte foto’s weer voorbij zien komen voor het samenstellen van Falang Noi. Echt genieten, al weet je soms niet eens wat er precies gefotografeerd is. Menig kunstenaar zou jaloers zijn. Zoals het er nu uit ziet wordt het een ingebonden boek van meer dan 100 pagina’s. De selectie van het definitieve goede doel in Laos, eventuele subsidie en het kiezen van de juiste drukker zal nog wel wat tijd vergen, dus als je geïnteresseerd bent (en dat ben je) en je bent bang het te vergeten; laat gewoon even je e-mailadres achter in het invoerveld, rechts op de homepage. En mocht je tips hebben voor het realiseren van het boek, be my guest onder de reacties.

Een paar van de nagestuurde foto’s:

Dit bericht werd gepost op 06 03 2009 en behoort tot Algemeen, Falang Noi, Nederland, Per. Reacties op dit bericht zijn te volgen m.b.v. RSS 2.0. Je kunt reageren, of een zogenaamde trackback vanaf je eigen website aanleggen.