Hoe hoog de temperatuur was toen we Saigon verlieten, weten jullie inmiddels, maar is Saigon verder ook nog een beetje hot? Wat ons betreft wel.. De vorige grote stad, Hanoi, was al weer een tijdje geleden en bovendien koud en leeg, dus we waren benieuwd. De busrit vanuit Mui Ne duurde wat langer dan aangekondigd, maar gelukkig hadden wij de tijd. Andere Nederlanders kregen het er wel een beetje warm van omdat ze een vlucht moesten halen. We hopen voor ze dat de taxi wat sneller ging. De aankomst was ouderwets: een restaurant zoeken waar men zich niet te veel zou storen aan onze berg tassen, lekker eten en daarna splitsen. Terwijl ik met charming Ike (en een biertje) bleef zitten, gingen Renate en Per op pad.

Zwetend kwamen ze 1,5 uur later terug. Het bleek niet zo heel makkelijk te zijn, maar het was gelukt. Hoewel het getipte Ngoc Minh hotel per e-mail een prijs boven ons budget had afgegeven, was het aan de balie een stuk goedkoper. Er zal per trap wel een paar dollar afgegaan zijn.. Hoewel onze 4e verdieping het thema Winter Wonderland had meegekregen (iedere verdieping z’n eigen seizoen), liepen de straaltjes van ons gezicht. Gelukkig was het dakterras voor ontbijt en boekje lezen met een biertje op de 5e. Eerst de spullen op hun plek en verrast worden door de overbuurman die een potje martial-art-middaggymnastiek op de dakrand doet. Big city! Vlak achter ons hotel lag Bui Vien, de voornaamste backpackers straat van de stad. Leuke sfeer en een hele goeie Italiaan (ja, sorry, maar we hadden zin in goede wijn en goede pasta). Per zei dat hij dit iedere dag wel wilde eten, want het was “zo ontzettend lekker van de hele wereld”. Prima recensie voor een Italiaan in Vietnam.

De volgende dag was het toch tijd voor een stukje geschiedenis. De warzone in de buurt van Nha Trang hadden we al gelaten voor wat het was, de Chu Chu tunnels net boven Saigon waren gesneuveld door de strandplannen, dus als we in Saigon ook geen notie hadden genomen van de historie hadden we het land waarschijnlijk niet eens mogen verlaten. Onze keuze viel op een wandeling uit de Lonely Planet die eindigde bij het Reunification Palace, de plek waar op 30 april 1975 de oorlog officieel eindigde. Na een hoop bombardementen, machtswisselingen en andere sores is het gebouw dat er nu staat tussen 1963 en 1966 gebouwd door een (toen) moderne Vietnamese architect. Strak, stijlvol en zeker geen overdaad aan goud en zilver. Wij houden blijkbaar van die stijl, want we wilden een hoop meubels zo inpakken. Naast het feit dat de meeste ruimtes precies zo zijn als ze werden achtergelaten in 1975, zijn een aantal belangrijke items toegevoegd. Bijvoorbeeld de jeep waarmee de toenmalige president van Zuid Vietnam naar Radio Saigon is gereden om zijn overgave wereldkundig te maken. Geschiedenis volgens Per luidt als volgt “Toen kwamen de soldaten met een soldatenauto door de poort rijden en toen ging de meneer die in het huis woonde met die andere soldatenauto naar de radio en toen zei hij dat ze geen ruzie meer hadden.”

De avond en volgende dag stonden eigenlijk in het teken van de koorts van Ike. We hebben nog wat rondgelopen, leuke souvenirs gekocht en lekker gegeten, maar op de een of andere manier is het niet helemaal doorgedrongen. Van de taxirit dwars door de stad tijdens spitsuur, normaal goed voor veel mooie indrukken, kan ik me alleen herinneren dat de airco het gelukkig erg goed deed. Maar goed, na de happy ending is ons gevoel over Saigon absoluut…….warm.

PS: Een tip nog, voor als je een keer in Saigon terecht komt: tegenover de ingang van het Reunification Palace zit een restaurant waar zelfs voor de lunch de rijen voor de deur staan: Quan An Ngon. Toeristen, expats én Vietnamezen. Binnen hangt een energieke vibe zoals je die ook in Barcelona kunt tegenkomen: obers rennen zwetend af en aan, maar nemen wel de tijd om aan tafel de garnalen voor je te pellen. Grote fans blazen uit alle hoeken een soort rookwolken van miniscule waterdruppeltjes de ruimte in en iedereen zit glunderend te eten. Een echte aanrader!

Dit bericht werd gepost op 23 02 2009 en behoort tot Eten / Koken, Saigon, Vietnam. Reacties op dit bericht zijn te volgen m.b.v. RSS 2.0. Je kunt reageren, of een zogenaamde trackback vanaf je eigen website aanleggen.